kaustubh shukla

गमतीदार राशीचक्र............

Thursday, June 21, 2012

१. मेष - हेच करतात सर्वांचा द्वेष.
२. वृषभ - याचं दर्शन कायम दुर्लभ
३. मिथुन - सगळी कामे करतात कुंथून.
४. कर्क - नेहमीच असतात, स्वतःत गर्क.
५. सिंह - बायकोपुढे झुरळ,बाहेर मात्र सिंह.
६. कन्या - चौकात मारी, नेहमीच बात्या.
७. तूळ - डोक्यात नेहमी नवीनच खूळ.
८. वृश्चिक - विंचवाला म्हणे, माझ्याकडून शिक.
९. धनू - माझ्यापुढे कोणाला शहाणे मानू?
१०. मकर - नेहमी चुकवतो"आयकर".
११. कुंभ - कधीही पाहा, नेहमी सुंभ.
१२. मीन - आवडतो पाहायला, हॉट सीन
तुम्ही कोणत्या गटात मोडता..............

लक्ष्मणराव काशिनाथ किर्लोस्कर

Wednesday, June 20, 2012

आज लक्ष्मणराव किर्लोस्कर यांचा जन्मदिन. लक्ष्मणराव काशिनाथ किर्लोस्कर (इ.स. १८६९ - २६ सप्टेंबर, इ.स. १९५६;) हे मराठी, भारतीय उद्योजक होते. भारतातील एका प्रमुख असणा-या किर्लोस्कर उद्योग समुहाचे संस्थापक.
इ.स. १८८८ साली त्यांनी बेळगावात सायकलदुरुस्तीचे दुकान थाटत व्यावसायिक क्षेत्रात आपले पहिले पाऊल टाकले. बेळगावात प्लेगची साथ आल्याने दुकान शहरा बाहेर हलवावे लागले. मात्र परदेशी नागरिक भीतीने न आल्याने हा धंदाही बसला. नुसते सायकलवर अवलंबून राहण्यासारखे नव्हते म्हणून त्यांनी आजूबाजूच्या परिसरावर लक्ष केंद्रित केले. त्यातून त्यांना शेतक-याची अडचण लक्षात आली. शेतकरी जनावरांना कोंडा घालत. त्यात धान्याची पाती व फांद्याचे तुकडे असत. जनावरे ते खात नसत. ते तुकडे तसेच बाहेर टाकत त्यामुळे जनावरांनाही त्रास होत असे. त्यामुळे लक्ष्मणरावांनी चा-याचे बारीक तुकडे करणारे यंत्र बनवले. त्यांनी ते मशीन खेड्यापाड्यात जाऊन चालवून दाखवले. लोकांना ते पसंत पडले. जनावरांचाही त्रास कमी झाला. मात्र गुरांसाठी पैसे खर्च करण्याची मानसिकता शेतक-यात नव्हती. कारण रानात चा-याचा तुटवडा नव्हता.
हा प्रयोग फेल झाल्यावर त्यांनी विचार केला की, शेतक-यांना आवश्यक असणारी वस्तू बनविली पाहिजे. त्याप्रमाणे त्यांचे लक्ष नांगरकडे वळले. पारंपरिक नांगर खोलवर शेत नांगरत नव्हते. त्यामुळे पिक चांगले जोम धरत नसायचे म्हणून त्यांनी अधिक लोखंड घालून मजबूत नांगर बनविला. मात्र नवा नांगर आपल्या जमिनीत घालावा ही मानसिकता शेतक-यांची नव्हती. मात्र लक्ष्मणरावांना नांगर चालेल असा विश्वास होता. अनेकांनी तो नांगर नाकारला. शेतकी खात्याने त्यांच्या नावाची शिफारस न करता त्यात चुका काढल्या. लक्ष्मणरावांनी ते आव्हान स्वीकारले त्यांनी नवीन तंत्रज्ञानाचा अभ्यास केला. परदेशी नांगराचा अभ्यास करून आपल्या नांगरात सुधारणा केल्या. मात्र तरीही त्याची किंमत त्याकाळी ४० रु. होती. सामान्य नांगर ६ रु. ला पडत होता. ही मोठी अडचण होती. मात्र येणारे पिक जमा धरल्यास हा खर्च सहज परवडणारा होता. म्हणून किर्लोस्करांना विश्वास वाटत होता. त्यांच्या नांगराची माहिती मिळाल्यावर काही शेतकरी आले व त्यांनी मोठी ऑर्डर दिली. त्यातून त्यांना उत्साह वाढला. नांगर हळूहळू प्रसिद्ध होऊ लागले. यानंतर मात्र सरकारच्या शिफारसीत किर्लोस्कर नांगराचा समावेश झाला. अनेक व्यापा-यांनी ते खरेदी केले व इतर शेतक-यांना ते भाड्याने वापरण्यास दिले. अशाप्रकारे व्यवसाय वाढत गेला.
कारखाण्याच्या जमिनीचा प्रश्न निर्माण झाल्याने ती जागा जाणार होती. दरम्यान त्यांनी एका मित्राला औंध येथे सभागृह बांधकामात चांगले काम करून दिल्याबद्दल त्या मित्राने किर्लोस्कर यांना पडीक जमीन कारखान्यासाठी दिली. त्या जमिनीत साप विंचू फार होते. रेल्वे दूर अंतरावर होती. रस्तेही चांगले नव्हते. अन्य सुविधा नव्हत्या, मात्र ओंध येथील त्या पडीक जमिनीत त्यांनी कारखाना उभारण्याचे आव्हान स्वीकारले.
बेळगावहून रेल्वेने यंत्रसामग्री आणली. तेथून बैल गाडीतून ते सामान आणले व कारखाना सुरु केला. हा कारखाना एवढा वाढला की, ही जमीन म्हणजेच प्रसिद्ध उद्योग वसाहत किर्लोस्कर वाडी बनली. एक प्रसिद्ध उद्योग नगरी. शून्यातून आकाराला आलेल्या उद्योगाची कर्मभूमी.
येथे ३ वर्षे चांगला व्यवसाय केल्यावर १९१४ मध्ये युद्ध सुरु झाले. त्यामुळे परदेशी रंग, लोखंड मिळणे कठीण झाले. मात्र किर्लोस्कर यांनी तोडगा काढला. त्याकाळी कोल्हापुरात बिनकामाच्या तोफा पडून होत्या, त्या त्यांनी मिळविल्या आणि त्या वितळवून कच्चे लोखंड मिळवून नांगर तयार केले. त्याच दरम्यान जवळच भद्रावती येथे कच्च्या लोखंडाचा कारखाना सुरु झाला होता. त्यामुळे लोखंडाची गरज मिटली. कोळसा लाकडाच्य वखारीतून त्यांनी मिळविला. रंगाचा कारखाना स्वत:च सुरु केला.
या युद्धकाळात अनेक वस्तूंची मागणी वाढते व व्यापारी उद्योगपती तरले जातात. त्याप्रमाणे किर्लोस्कर उद्योगही तरला. १९१८ पर्यंत त्याचे भांडवल ५ लाख झाले होते. त्याकाळी ही रक्कम गडगंज होती. यानंतर मात्र किर्लोस्कर यांनी उद्योगात भरारी घेण्यास सुरुवात केली. १२ लाखाचे भांडवल उभे करून किर्लोस्कर ब्रदर्स लि. कंपनी स्थापन केली. तिची व्यवस्था पाहण्यासाठी किर्लोस्कर सन्स एन्ड कंपनी उभारण्यात आली. लोकाचा विश्वास् बसावा यासाठी कंपनी गुंतवणुक दारांना ९% डिव्हिडंड देणार नाही तोपर्यंत संचालक मोबदला घेणार नाहीत असे जाहीर केले. याचा चांगला परिणाम झाला. मोठे भांडवल उभे राहिले.
१९२० च्या सुमारास आणखी दोन यंत्रे बाजारात आणली. उसाचा रस काढण्याचे मशीन आणि ड्रिलिंग मशीन. त्याचबरोबर इतरही शेतकी कामात उपयोगी पडणारी साधने तयार करण्यात येत होती.
किर्लोस्कर समूहाची धुरा त्यांच्यानंतर त्यांचे पुत्र शंतनुराव किर्लोस्कर यांनी सांभाळली.

मुली देता अश्या १११ मराठी सभ्य - शिव्या।

Monday, June 18, 2012

१) नालायक
२) मुर्खा
३) बावळट
४) डुक्कर :) ५) टरमळया
६) नरसाळया
७) सुरनळया
८)दळभद्री
९) दलिंदर
१० )फुकटया ११) कुत्र्या
१२) वकटया
१३) बावळया
१४) गाढव
१५) बुचकळ्या
१६) ये गाजर १७) उड़ानटप्पू
१८)छमिया
१९) बोंगाडया
२०) पोंग्या
२१) माठया
२२)बैल २३) बैलोबा
२४) सुक्क्या
२५) ठोल्या
२६) मोट्या
२७) म्हासाड
२८) सांड २९) हूडडिंगा
३०) धटिंगन
३१) आवाकाळी
३२)मंद
३३) ढिल्या
३४) च्यायला ३५) मायला

३६) बायल्या
३७) गाभ्न्या
३८) च्यामारी
३९) चूक मारी च्या ( नटरंग मधेय होती हि शिवी )
४०) कापिंदर ४१) एपितर
४२) झेंडू
४३) जाड्या
४४) बाचक्या
४५) ढेरपोट्या
४५) थेरड्या ४६) शेळपट
४७) मेंगळट
४८) ढेम्स्या
४९) सुक्कड
५०) खेकड्या
५१) डुरक्या ५२) झिन्ग्या
५३) बेडूक
५४) झिपऱ्या
५५) टकल्या
५६) बेशरम
५७) बदमाश ५८) निर्लज्ज
६०) निलाजरा
६१) बिनडोक
६२) टमरेल
६३) खटारा
६४) भागुन्या ६५) टपरी

६६) छपरी
६७) तुसाड्या
६८) नसान्या
६९)बडबड्या
७०) सापळ्या 71)मोक्कर
72)बधीर
73)गेंड्या
74)वेड्या
75)येड्या
76)येडपट 77)मेंटल
78)सर्किट
79)चक्रम
८०) भेकड
८२) घनचक्कर
८३) फाटीचर ८४) फाटक्या
८५) खुळ्या
८६) भामट्या
८७) राक्षसा
८८) कडमडया
८९) दारुड्या ९०) बेवड्या
९९) पेताड
१००) डाम्बिस
१०१) भवाने
१०२) डाकिन
१०३) चेटकीण १०४)
१०५) मरतुकड्या

१०६) ढोरा
१०७) खप्पड
१०८) बहिऱ्या
१०९) मुक्या ११०) फुकड्या
१११) अल्लड

अहो ऐकलं का ? आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!

Saturday, June 16, 2012

गर्ल्फ़्रेंड नसल्याचा आभीमान
आम्च्या बाईक च्या मागच्या सीट वर धूळ नेहमीच असते
बसुन बसुन त्यावर एखादा संटा,तर कधी एखादी माशीच बसते
आणी बाईक पुसण्याचे आम्ही काधिच श्रम घेत नाही
कारण , आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!
सीनेमा बघायला आम्ही गॅंग मधे जातो
मस्त एक बास्केट पोपकोर्न तास भर खातो
आणी बूड्ढि का बाल चा चिक्कट.वाडा काधिच घ्यावासा वाट्त नाही
कारण , आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!
वीकएंड्ला आऊटींग कर.तो, फ़क्कत मित्रांबरोबर् च घालवतो
काही नाही तर मसऽत झोपा काढ्ड.तो
आणी रात्री बे रात्री काधिच कोणाला SMS करत नाही
कारण , आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!
आमचे मोबाईल चे बिल फ़ार जास्त येत नाही,
दिवस भरात २-४ कॉल होतात, जे फ़क्कत घरी कींवा मीत्रांना असतात,
आणी आमचा फोन कधीच जास्त एंगेज येत नाही
कारण , आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!
मित्रांच्या सगळ्या प्लान मध्ये आम्ही शामील असतो,
कधीच दुसर्यांच्या प्लान्स मध्ये तोंड घालत नाही,
सुट्टी आम्हाला कधीच एकांतात घालवावीशी वाटत नाही,
कारण , आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!
लोकांना टाळयायला आमच्या कडे बहाने नसतात,
आमचे तर बूवा अड्डे सगळ्याननाच माहीत असतात,
अणी ठरल्या वेळेत तिथे जाणे जिवावर आले, तर त्याचा काहीच फ़रक पड्त नाही,
कारण , आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!
सुट्ट्या आणि एक तारखे शिवाय फ़ार से कॅलेंडर चे महत्व नसते,
बाकी लकश्यात ठेवण्या सारखी दोघा-चौघांची बर्थडेत असते,
बाकी तारखा लक्ष्यात ठेवायची आम्हाला गरजच भासत नाही,
कारण , आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!

आमचे रेस्टॉरंट चे बील्स फ़ार मोठे नसतात,
टपरी वरच्या कॉफ़ीतच जस्त गप्पा रंगतात,
अणी सि.सि. डि त जायची कधी गरजच भासत नाही,
कारण आम्हाला गर्ल्फ़्रेंड नाही...!
बघीतलं नां, गर्ल्फ़्रेंड नसल्याचे बरेच फ़ायदे असतात,
तरी साले सगळे गर्ल्फ़्रेंड साठीच रडतात,
सांगा कोणी त्यांना, पांढरे हत्ती. फ़ार कामाचे नाही,
आणि अजून तरी आमचा यावरचा अभीमान गेलेला नाही,
कारण आम्हाला अजून तरी गर्ल्फ़्रेंड नाही...!

एका लग्नाची गोष्ट - मला सांगा, सुख म्हणजे नक्की काय असतं

Friday, June 15, 2012

मला सांगा, सुख म्हणजे नक्की काय असतं
काय पुण्य असतं की ते, घरबसल्या मिळतं

दान घेतानाही झोळी हवी रिकामी
भरता भरता, थोडी पुन्हा वाढलेली
आपण फक्त घेताना, लाजायचं नसतं

मला सांगा, सुख म्हणजे नक्की काय असतं
काय पुण्य असतं की ते, घरबसल्या मिळतं

देव देतो तेव्हा, छप्पर फाडून देतो
हवयं, नको ते म्हणणं, प्रश्नच नसतो
आपण फक्त दोन्ही हात, भरुन घ्यायचं नुसतं

मला सांगा, सुख म्हणजे नक्की काय असतं
काय पुण्य असतं की ते, घरबसल्या मिळतं..!!

भंकस कविता - ओळखले का सर मला विडंबन

ओळखलत का मुलीनो..?
" गुलाबासह " आला कोणी,
केस होते सलमानसारखे कानात होती बाळी
क्षणभर बसला नंतर हसला बोलला शर्ट काढुन ’
काल तुझा भाऊ ... भेटला गेला बरगड्या तोडुन,
गाढवाला मारल्यासारख खालुन- वरुन चोपल
रिकाम्या हाती जाईल कसा अँतर्वस्त्र तेवढे वाचल!!
चपले कडे हात जाताच तावा - तावात बोललो,
चप्पल , बुट नको मुळी फ़क्त ड्रेस तेवढा पाठवा!!
मोडुन पडली प्रेम स्टोरी तरी मोडला नाही चाळा
एखादी ’ बीन भावाची ’ पोरगी असेल तर... तेवढ नक्की कळवा....
Source : Facebook (Heart Hacker)

आचार्य अत्रे ह्यांचे १ से एक किस्से - Acharya Atre

Monday, June 11, 2012

एकदा अत्रे रेलवे रूला शेजारून चालले असतात !त्यांच्या शेजारून कोलेज ची
मुले चालली असतात !
त्यातला एक मुलगा अत्रे याना सतवायाचे थरावातो ! तो अत्रे ना विचारतो हे
काय आहे? (रुळ दाखवून )
अत्रे : रुळ आहेत !
मुलगा : त्याच्या खाली काय आहे ?
अत्रे : लाकडी स्लिप्पर आहेत .
मुलगा : त्याच्या खाली काय आहे ?
अत्रे : खडी आहेत .
मुलगा : त्याच्या खाली काय आहे ?
अत्रे : माती आहे .
मुलगा : त्याच्या खाली काय आहे ?
अत्रे : मुरुम आहे .
मुलगा : त्याच्या खाली काय आहे ?
अत्रे : माझा बाप आहे .
मुलगा विचार करतो अत्रे आता चिडले आहेत .
मुलगा : त्याच्या खाली काय आहे ?
अत्रे : तुझी आई आहे .
मुलगा लगेच तिथून सतकतो

--------------------------------------------------------------
हौशी नाटकांच्या प्रयोगाबिषयी बोलताना आचार्य अत्रे भाषणात म्हणाले, "नाटकाच्या तालमी करायच्या नाहीत अन आयत्या वेळी कशीतरी वेळ मारून नेली म्हणजे स्वतःला कृतकृत्य मानायचे हे हौशी नाटकवाल्यांचे एक ठराविक तंत्र होऊन बसले आहे. नाटक बसवायचे म्हणजे वाच्यार्थ्याने अक्षरशः ते खाली बसवूनच दाखवतात." पुढे ते म्हणाले, "अशाच एका हौशी नाटकाच्या प्रयोगाला गेलो असता सर्वात कोणाचे काम चांगले झाले असे सांगण्याची माझ्यावर वेळ आली, तेव्हा प्रॉम्पटरचे काम सर्वान चांगले झाले, असे सांगणे मला भाग पडले..."
--------------------------------------------------------------
एकदा आचार्य अत्रे विधानसभेत निवडून आले होते; मात्र ते विरोधी पक्षात होते. सत्ताधारी काँग्रेसचे संख्याबळ विरोधकांपेक्षा बरेच जास्त होते. अत्रे मात्र एकटे सरकारवर तुफान हल्ला चढवीत असत.
एकदा अत्रे ग्रामीण भागाच्या दौर्‍यावर असताना पत्रकारांनी त्यांना छेडले. “अत्रेसाहेब, तुम्ही विधानसभेत सरकारला बरोबर कोंडीत पकडता खरे; पण त्यांच्या एवढ्या संख्याबळापुढे तुम्ही एकटे कसे पुरणार?”
बाजुला वळून अत्र्यांनी ज्याच्या शेताला भेट द्यायला ते आले होते त्या मालकाला विचारले, “बळवंतराव, कोंबड्या पाळता की नाही?”
“व्हय तर!”
“किती कोंबड्या आहेत?”
“चांगल्या शंभरएक कोंबड्या हायेत की!”
“आणि कोंबडे किती?”
“कोंबडा फक्त एकच हाये.”
”एकटा पुरतो ना?”
उपस्थितांमध्ये प्रचंड हशा उसळला आणि सर्व पत्रकारही त्या हशांत सामील झाले.

--------------------------------------------------------------
१९६५ सालची गोष्ट असावी. नक्की मला आठवत नाही.सांगली मध्ये अत्रे यांचे भाषण होते गावभागात.मी नुकताच खेड्यातून य़ा शहरात आलो होतो,त्यामुळे अत्र्यांच्या भाषणास जायचेच असं ठरवून च सभेस गेलो होतो.दूर अंतरावर उभे राहून त्यांचे भाषण ऐकत होतो.एवढ्यात गर्दीतून “अत्रेसाहेब खिशातला हात काढा” असा आवाज ऐकू आला. अत्र्य़ाना खिशात हात घालून बोलण्याची संवय असावी.पण अत्रे महोदयानी शान्तपणे उत्तर दिले कि “तुमच्या मनात जे आहे ते माझ्या हातात नाही”गर्दीतून प्रचंड हशा नि टाळ्या पडल्या आणि अत्र्यांचे भाषण शांतपणे तसेच पुढे चालू राहिले.